نویسنده (های) وبلاگ س.عیلمی‌زاده
آرشیو وبلاگ
      مامۆستا و خوێندکاران ()
  نویسنده: س.عیلمی‌زاده - ۱۳۸٢/٧/۱٩

گذر از دموكراسي پارلماني به مردم‌سالاري الكترونيكي

اسفند ماه سال گذشته و هنگامي‌كه قرار بود انتخابات شوراها برگزار شود، دانش‌آموزي چنان از ناكارآمدي اشكال كنوني مجامع تصميم‌گيري كه با رأي هر چند سال يك‌بار مردم انتخاب شده‌اند، حرف مي‌زد و آن را نقد مي‌كرد كه هر شنونده‌اي را وادار به تأمل و تجديد نظر در افكار خود پيرامون اين مسأله مي‌نمود. انقلاب تكنولوژيكي عظيمي كه كامپيوتر در قلب آن قرار دارد چنان همه‌گير شده است كه مي‌توان آثار و پيامدهاي آن را در جاي‌جاي مناطق جهان مشاهده كرد. تفكر اين دانش‌آموز ماحصل حضور او در مسير اين انقلاب بود. امروزه ديگر قانع نمودن نسل جديد با دلايل سنتي كه تفكر در باره‌ي آن هم جايز شمرده نمي‌شود مشكل و حتي غيرممكن است. نسل امروز به سادگي دريافته است كه الگويي از نظام شهروندي كه اينك در جوامع بشري رايج است، چنان سنتي است و قدمت آن به حدي است كه بايد آن را در موزه‌ها عرضه نمود و در كتب تاريخ از آن بحث كرد. در عصري كه به لطف پيشرفت‌هاي چشم‌گير در عرصه‌ي تكنولوژي و گسترش تكنولوژي اطلاعاتي Information Technology) ) مي‌توان در كسري از ثانيه مرزها را درنورديد و از وقايع گوناگون آگاه شد، جامعه‌ي جديدي شكل مي‌گيرد كه اطلاعات در آن به مثابه يك كالا در اختيار شهروندانش قرار مي‌گيرد. در اين حالت اقتصاد، سياست، فرهنگ و زندگي افراد جامعه چنان تحت تأثير اين تحولات قرار مي‌گيرد كه ناگزير از تغييرات بنياديني مي‌باشند كه بتواند جواب‌گوي نيازهاي آنها باشد. انديشه‌ي تأسيس شهر الكترونيكي از آن زمان مطرح شد كه سرعت و سهولت در انجام امور به عنوان نيازهاي اصلي جامعه‌ي الكترونيكي اعلام شده و مزاياي آن بر همگان آشكار شد. متأسفانه بر اساس آنچه كه در جامعه‌ي ما مرسوم است نسبت به هر دانشي كه علم و آگاهي نداشته باشيم موضع خصمانه گرفته و از آن هراسان مي‌شويم. هر گاه كه حكومت و دولت به اين نتيجه رسيدند كه براي دور نماندن از قافله‌ي علم و تكنولوژي بايد زيرساخت‌هاي مناسب را براي استفاده‌ي عموم از تكنولوژي نوين و مشخصاً اينترنت فراهم نموده و كاربران را در اين امر ياري دهند، مي‌توان چشم‌اندازهاي روشني را براي جامعه تصور نمود كه در آن از مراجعات فيزيكي به سازمان‌ها، فساد اداري، اتلاف وقت، انرژي و هزينه، بي‌نظمي و …خبري نيست. در خوشبينانه‌ترين حالت ممكن و در جامعه‌اي دمكرات هر چند وقت يك‌بار مردم به پاي صندوق‌هاي رأي رفته و كساني را به عنوان نماينده انتخاب مي‌كنند كه تا پايان دوره‌ي تصدي‌گري اين مقام كمترين ارتباط را با آنها داشته و نمايندگان هم به محض حضور در پارلمان وارد جريانات سياسي و حزبي شده و رسالت اصلي خود را فراموش مي‌كنند.

در الگوي پيشنهادي جديد پس از اينكه اكثريت از امكانات اتصال به شبكه‌ي جهاني (International Network) برخوردار شدند، آموزش‌هاي همگاني براي كاربران از سوي حكومت فراهم مي‌شود. در اين حالت شهروندان قادرند هر لحظه كه اراده نمايند با تمام زيرمجموعه‌هاي دولت الكترونيكي ارتباط برقرار نمايند و مسؤلان را در جريان مسائل و مشكلات قرار داده و راه‌كارهاي خود را مستقيماً عرضه نمايند. انتخابات آزاد مي‌تواند از اين راه صورت پذيرد و منتخبين مردم، كساني كه ديگر انتخاب آنها ناشي از گرايشات عشيره‌اي و تعصبات قومي نخواهد بود، پس از راه يافتن به مجالس از همان راهي كه انتخاب شده‌اند ارتباط مداوم و مستمري با موكلان خود داشته باشند و آنها را در زمان‌هاي مناسب در جريان امور قرار دهند. ايجاد حس مشاركت از اولين بازتاب‌هاي چنين حركتي خواهد بود و متعاقب آن اعتماد به چنين سيستمي چنان در جامعه ريشه خواهد دواند كه ديگر هيچ تهديدي نتواند اركان حكومت را با خطر مواجه سازد.

ريچارد اسكويت (R.Askwith) عضو ارشد تحريريه‌ي روزنامه‌ي انگليسي اينديپندنت آن‌سانديز در اين باره معتقد است كه: دموكراسي پارلماني كه در دوران اسب و گاري اختراع شد و به تدريج در عصر بخار تكامل يافت ديگر دوران خود را سپري كرده است. اكنون زمان آن فرا رسيده است كه دولت‌ها راه جديدي براي مشاركت مردم در تصميم‌گيري بيابند.

  نظرات ()
مطالب اخیر ۱۳٩٦/٥/۱٥ خێره‌کانی مردن له کوردستاندا! نیشتمانپه‌روه‌ر! هــه‌ڵـــه‌بــــجه! خه‌ڵک! شه‌ڵماش ره‌وگه ره‌وگه ئه‌م " که‌رکووک " ه ئاقیبه‌ت ....! ۱۳۸٦/۳/٩
کلمات کلیدی وبلاگ  
دوستان من   پرتال زیگور طراح قالب