نویسنده (های) وبلاگ س.عیلمی‌زاده
آرشیو وبلاگ
      مامۆستا و خوێندکاران ()
  نویسنده: س.عیلمی‌زاده - ۱۳۸٢/٩/۱٩
( با تعظیم در برابر قامت نستوه کسانی که در هر شرایطی سرود بودن را سر داده‌اند و از خود گذشته‌اند...)
آسیب شناسی تشکل های دانشجویی کرُدی ( 1 )
یکم : سال‌های آغازین دهه‌ی 70 - مریوان:
پس از اتمام جنگ انجمن‌ها و تشکل‌های ادبی و فرهنگی کُردی مجالی برای فعالیت پیدا نموده و در این راستا با برگزاری جلسات منظم سعی در تثبیت موقعیت خود و شناساندن هویت کُردیشان داشتند. من هم در سنین نوجوانی و سرشار از احساس کُردایه‌تی! گاهی با خواندن اشعاری که شاه بیت تمام آنها کُردستان بود عضو ثابت انجمن بودم. در آن زمان و با آن شرایط اصولی‌ترین کار ممکن همان بود: تقویت روحیه‌ی افراد جامعه‌ای که جنگ آنان را فرسوده کرده بود و ایجاد زیر ساخت‌های مناسب فکری و اندیشه‌ای که افراد از طریق آن قادر باشند هویت از یاد رفته‌ی خود را بازیافته و به موازات آن گام‌های محکمی را برای ساختن جامعه‌ای پیشرو بردارند...
دوم: ساعت 12.30 - سالن سینمای دانشکده‌ی علوم دانشگاه ب-س- 18/9/1382
سالن مملو از جمعیتی که احساس کوردایه‌تی! کماکان در آنها مشهود است! اولین مطلب را که شعری کوتاه است قرائت می‌کنند. نفر دوم در حال خواندن نوشته‌ای چند صفحه‌ای است که پس از چند دقیقه حضار به نشانه‌ی بی‌میلی و درخواست برای قطع خواندن مطلب کف می‌زنند و سوت می‌کشند! گه‌لی‌کورد مانند همیشه خواهان شنیدن موسیقی است!!! چند نفر دیگر هم اشعاری را می‌خوانند (البته نه پیرو افاعیلند و نه در چهارچوب شعر هجایی کُردی قرار می‌گیرند) که آنهم در وصف چهارراه‌ها و دشت‌ها و مغازه‌های کردستان است! گویا نوادگان میدیا هنوز ادبیات چند دهه‌ی قبل را به تبع ( قسه‌ی پیاو یه‌کيٌکه!) حفظ نموده و از مواضع اصولی خود عدول نکرده‌اند! چنین نگرشی را می‌توان برای دهه‌های قبل توجیه نموده و آنرا با افتخار تحسین کرد اما در زمانی که رقبای ما با گذر از این مراحل شیوه‌های مقابله‌ی نوینی را در پیش گرفته‌اند آیا ما با همان راه‌کارهای کلاسیک و شناخته شده‌ی ده‌های قبل خود قادر به ادامه‌ی بقا خواهیم بود؟
کُرد بودن و افتخار به آن بسیار عالی است اما تکرار مداوم آن و غفلت از دیگر جوانب قضیه اشتباهی است که گه‌لی کورد در تکرار آن استاد است! ناگفته نماند که اکثریت حضار صرفاً برای تفنن و شنیدن موسیقی ( آنهم در سطحی ابتدایی) و البته ( لطفاً با دیده‌ی کوردایه‌تی به قضییه ننگرید و عصبانی نشوید!) هم‌کلامی با جنس مخالف ( که در این مورد حق دارند) در اینجا جمع شده بودند. نشان به این نشان که اکثریت حوصله‌ی شنیدن مطالب خوانده شده را نداشتند!
چنین حالاتی در صورتی که به مراحل احقاق حقوق اولیه‌ی خود رسیده باشیم نه تنها قابل ایراد نیستند بلکه لازمه‌ی کارند اما مادامی که به جای سعی در اثبات حقانیت خواسته‌های خود از راه‌هایی که قبلاً آنها را هزاران بار تکرار نکرده باشیم چنین سطحی و احساسی با قضیه برخورد نماییم هیچ تفاوت فکری و محتوایی با نیاکان دوره‌ی غارنشینی خود نخواهیم داشت و تنها فرم مدرن و امروزی ماست که مایه‌ی تمییزمان از هم خواهد شد! برای قشر دانشجو که نخبگان ملتند تکرار چنين اشتباهاتی غير قابل بخشش می‌نمايند!
این بحث ادامه دارد...
 
  نظرات ()
مطالب اخیر ۱۳٩٦/٥/۱٥ خێره‌کانی مردن له کوردستاندا! نیشتمانپه‌روه‌ر! هــه‌ڵـــه‌بــــجه! خه‌ڵک! شه‌ڵماش ره‌وگه ره‌وگه ئه‌م " که‌رکووک " ه ئاقیبه‌ت ....! ۱۳۸٦/۳/٩
کلمات کلیدی وبلاگ  
دوستان من   پرتال زیگور طراح قالب